بخش ۹۴ - زنهار دادن طیهور آتبین را

به طیهور گفت آتبین از میان

که من با تنی چند از ایرانیان

به زنهار نزدیک شاه آمدیم

بدین مایه ور بارگاه آمدیم

به جای من آن کن که از تو سزاست

که ناخوبی از پادشا ناسزاست

بدو گفت طیهور کای پاک هوش

بگفتی کنون سوی من دار گوش

به یزدان که پروردگار من است

به سختی و اندوه یار من است

که هرگز نجویم من آزار تو

وگر جان شود در سر کار تو

به جای آورم تا توانم وفا

نمانم که آید به رویت جفا

به دشمنت نسپارم از هیچ روی

تو بر گرد اندیشه بد مپوی