بخش ۱۸۳ - محاصره کردن کوش شهر بسیلا را

وز آن جایگه لشکر اندر کشید

چو از دور شهر بسیلا بدید

به گردون رسیده یکی باره بود

تو گفتی که سنگی به یک پاره بود

سر برجش ایمن ز زخم کمند

ز پرواز تیرش سرف بی گزند

سوی کنگره ش نارسیده عقاب

سر باره اش ناپسوده سحاب

یکی ژرف دریا به گردش روان

که خیره شد از دیدن وی روان

به دیوار بر مردم انبوه بود

فزونتر ز مأجوج بر کوه بود

چنان بود دیوارش از ساز جنگ

چو باغ بهاران همه رنگ رنگ

خروشی ز هر برج برداشته

درفشی ز هر سو برافراشته