بخش ۲۸۰ - کارهای نیک کوش و دوست گرفتن مردمان او را

وزان پس به دستور داننده گفت

که کاری ست مانده مرا در نهفت

یکی جایگه کرد خواهم ز سنگ

گر آیند دیگر سیاهان به جنگ

بجوشند وز کینه جنگ آورند

در آن جای مردم درنگ آورند

زن و بچه و هرچه دارند و چیز

در آن شهر ایمن بدارند نیز

درافگند در مرز جویندگان

به جستن گرفتند جویندگان

به اطرابلس جایگه یافتند

بدین اگهی تیز بشتافتند

به نزدیک دریا پی افگند شهر

همه سنگ خارا از ارزیز بهر

بدان سان درآورد گردش حصار

که گشت از بلندی یکی کوهسار

دری آهنین استوارش نهاد

که هرگز به نیرنگ نتوان گشاد

نهادی که گر هفت کشور زمین

بدان شهر گرد آمدندی به کین

نبودی بدان شهرشان دسترس

که اندیشه از آسمان بود و بس