بخش ۱۳ - رزم شاه بهمن چهارم بار با فرامرز و دستان سام

وزان روی زال و فرامرز و سام

برفتند با شادی و ناز و کام

به راهش نشستند در نیمروز

به شب خوردن و روز نخجیر بوز

ز رزم سیوم در گذشتیم نیز

فرامرز را تنگ شد رستخیز

یکی داستان یاد دارم ز خویش

که ناید همی اندر آن کم و بیش

شنیدم که روزی هم از بامداد

برآمد ز خاور یکی تیره باد

جهان را تو گفتی که بر زد بهم

ز سرما و در جانور شد دژم

سراسر هوا گشت مانند دود

زمین همچو زندان بیژن نمود

چو خلخال دلبند بربست یار

دگر زیر گیسوی او گوشوار

هوا هر گهی پر ز رعد و خروش

زمین هر زمانی برآمد به جوش