شمارهٔ ۱۵۶

تا مرا دیده ز دیدار تو مهجور شده ست

بی تکلف دلم از درد تو مهجور شده ست

تا برفتی ز برم ای بت بگزیده من

صبر و آرام و قرار از دل ما دور شده ست

دل برفت از بر من تا تو برفتی ز برم

وین زمان همنفس آن مه منظور شده ست

نرگس شوخ ورا بین که چه شور انگیزست

مست بوده ست و ببین باز چه مخمور شده ست

شمع و کاشانه جانی و جهانی دانم

بی فروغ رخ زیبای تو بی نور شده ست

تا به من خیل خیال تو مظفر گشته ست

لشکر عشق تو بر دل همه منصور شده ست

شهد شیرین لب او که دوای دل ماست

نیک بنگر که ز آمد شد زنبور شده ست

شاهباز دل سرگشته که گردد به جهان

باز پیش غم عشق تو چو عصفور شده ست

وصف رخسار ترا من نتوانم گفتن

نازنینا به جهان حسن تو منشور شده ست