شمارهٔ ۶۴۳

تا به چند آن غمزه از من دلربایی می کند

می رود با جای دیگر آشنایی می کند

روشنایی چشم من باشد روا باشد که یار

شمع رویش جای دیگر روشنایی می کند

در وفاداری او جان داده ام من سال ها

آن نگار من به عادت بی وفایی می کند

در جهان یک دل نماند از دست آن عیار و او

همچنان از خلق عالم دلربایی می کند

جان فدا کردم به روز وصل او آخر چرا

آن نگار بی وفا از من جدایی می کند

بود رندی لاابالی در سرابستان عشق

این زمان از طالع من پارسایی می کند

دل چو تن را پادشاهست ای عزیز من ببین

پادشاهی بر سر کویت گدایی می کند