شمارهٔ ۹۴
جهان ملک خاتونای روی من از فراق تو چون گل زرد
تا چند کشد دل ز غمت غصه و درد
گفتم به گل زرد که ای بیچاره
دیدی که فراق با من و با تو چه کرد
ای روی من از فراق تو چون گل زرد
تا چند کشد دل ز غمت غصه و درد
گفتم به گل زرد که ای بیچاره
دیدی که فراق با من و با تو چه کرد