شمارهٔ ۱۲۵
جهان ملک خاتونفریاد ز دست جور این چرخ بلند
کاو گلبن امید من از بیخ بکند
دل زار و تنم نزار و چشمم پر خون
از غصه روزگار یارب مپسند
فریاد ز دست جور این چرخ بلند
کاو گلبن امید من از بیخ بکند
دل زار و تنم نزار و چشمم پر خون
از غصه روزگار یارب مپسند