شمارهٔ ۱۵۱جهان ملک خاتونرباعیاتدل بی تو چرا جهان ببیند آخریا بر تو چرا کسی گزیند آخریا آنکه همیشه راست چون سرو سهیبر خاک ره دوست نشیند آخر