شمارهٔ ۱۵۶
جهان ملک خاتونسرگشته و شوریده دل ماست دگر
چون زلف تو بر رخ تو شیداست دگر
آن قامت زیبای نگارست به باغ
یا سرو چمن بود که برخاست دگر
سرگشته و شوریده دل ماست دگر
چون زلف تو بر رخ تو شیداست دگر
آن قامت زیبای نگارست به باغ
یا سرو چمن بود که برخاست دگر