شمارهٔ ۲۸۳جهان ملک خاتونرباعیاتگفتم چه کنی دوای دل گفتا بهور به نشود دلم بدو گفتا بهگفتم که بچینم از لبش شفتالوگر سیب زنخ به ما رسد گفتا به
