شمارهٔ ۷۲ - شوق

بخدایی که رخت عزت او

در سرای کهن نمی گنجد

وز عدم ذره بی اجازت او

در خم کاف کن نمی گنجد

کانچه اندر ضمیر شوق منست

در دهان سخن نمی گنجد