شمارهٔ ۱
برده دل من به دست عشق زبون است سخت زبونی که جان و تنش ربون است
جلاب بخاری از شاعران است که در تذکرهها نامی از او نیست و تنها در فرهنگها نامی از او آوردهاند و چون در فرهنگ اسدی هم ذکر او هست مسلم است که در قرن چهارم بوده. سروری در مجمعالفرس در کلمه جلاب مینویسد: بوزن گلاب نام شاعر استاد است که در بخارا بود و در فرهنگها اشعاری چند بنام او آورده اند. ( احوال و اشعار رودکی از سعید نفیسی ): همی حسد کنم و سال و ماه رشک برم بمرگ بوالمثل و مرگ شاکر جلاب (بیت بالا نشان میدهد که در نام او لام مشدد است). اشعار او به کوشش آقای مجید اماموردی به نقل از کتابهای اشعار پراکندهٔ شعرای فارسی زبان به کوشش ژیلبر لازار و همچنین شرح احوال و اشعار شاعران بیدیوان در قرنهای ۳/۴/۵ هجری به تصحیح محمود مدبری در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
برده دل من به دست عشق زبون است سخت زبونی که جان و تنش ربون است
چون پند فرومایه سوی جوژه گراید شاهین ستنبه به تذروان کند آهنگ
اینک رهی به مژگان راه تو پاک رفته نزدیک تو نه مایه نه نیز هیچ سفته
بهار خرم نزدیک آمد از دوری به شاد کامی نزدیک شو نه مندوری