شمارهٔ ۲۶

مطلع صبح صفا روی تو را می گویم

حق علیم است که بی روی و ریا می گویم

دفتر حسن تو را بر همه کس می خوانم

درس اخلاص تو را در همه جا می گویم

نقش بالای تو را گر چه همی خوانم راست

شرح چین سر زلف تو خطا می گویم

چون مرا نیست بجز باد صبا هم نفسی

قصه شوق تو با باد صبا می گویم

جان همان دم که دلم در سر زلفت پیچید

گفت خوش باد تو را شب که دعا می گویم

به خدا می دهمت عهد که مشکن دل من

وه چه سنگین دلی آخر به خدا می گویم

بکشی زارم و ناگاه پشیمان باشی

یاد آر این سخن از من که کجا می گویم