شمارهٔ ۳۴

چند از فصل بهاران در کنار زنده رود

نغمه نای عراقی با نی و آواز رود

بر سر پل عاشقی دیدم که رودی می نواخت

اشک خون از دیده می بارید و می گفت این سرود

چون بود حال غریبان در فراق رود خویش

سیل می راند ز چشم و باد می آرد ز رود

بر کنار زنده رود آخر کجا دل خوش کنم

رود رفته از کنار و در کنار از دیده رود

ای گل خندان که بگذشتی چو باد نوبهار

بادت از ما دم به دم هر بامداد و شب درود

چون جنید آن کس که سر بر خدمت پیران نهد

کی به تاج خسروی آرد سر خدمت فرود