شمارهٔ ۴۶

آمد اینک رمضان از پی بی قیدان باش

چند روزی دگر از عمر چو گل خندان باش

پیش تر زآن که در می کده ها دربندند

خانه را وقف حریفان کن و دربندان باش

باده با قند لب یار گرت دست دهد

جام عشرت زن و بر عادت برقندان باش

در شب نیمه گر از وصل براتی یابی

از پی ساز و طرب هم چو خردمندان باش

دام بستان ز بی عیش چو آمد رمضان

باز در خانه قاضی شو و در زندان باش

کس چه داند که پس از عهد چه خواهد بودن

محتسب گو تو در این مسیله پایندان باش