شمارهٔ ۶۹

بیا و عاشق دل خسته را دوایی کن

نظر به حال پریشان بی نوایی کن

تو شاه حسنی و ما عاشق گدای درت

بده زکات و بر سایلان عطایی کن

تو را که گفت که هر دم به تیر غمزه مست

دل مرا هدف ناوک بلایی کن

مگر رقیب جفاکارت این طریق آموخت

که بر شکسته دلان هر زمان جفایی کن

به حق صحبت دیرین و عهدهای قدیم

که کینه محو کن از سینه و صفایی کن

چو از مفرح یاقوتی تو خسته دلیم

مرا به گل شکر لعل خود دوایی کن

جنید سلطنت ملک یار می طلبی

گدایی از نفس پاک پارسایی کن