شمارهٔ ۷۰

گر چه از چشم تو هر لحظه بلایی دارم

شادمانم که ز لعل تو دوایی دارم

ای که در منزل دل ساخته ام منزل تو

شرمسارم که نه درخورد تو جایی دارم

گر چه وصلت به چو من بی سر و پایی نرسد

هم ز خوان کرم امید صلایی دارم

عاقبت در سر کار تو کنم جان عزیز

تا بدانند که با دوست وفایی دارم

آتش مهر تو در جان من امروزی نیست

که من از صبح ازل با تو صفایی دارم

ای که آزار دل خسته من می طلبی

بر حذر باش که قهار خدایی دارم

بر سر کوی تو عمری به هوس بود جنید

هرگزت یاد نیامد که گدایی دارم