شمارهٔ ۱۰۹
جویای تبریزیز دست درد مجنون مشربان را در بیابان ها
به دامن می رسد مانند گل چاک گریبان ها
مبادا خار خواهش دامن دل را به چنگ آرد
در این گلشن به رنگ غنچه جمع آرید دامان ها
چرا شیرین نباشد گفتگوی شکرین لعلی
که می ریزند در بزمش به ساغر شیره جان ها