شمارهٔ ۶۴۰

هرکه در عشقت ز مژگان اشک نابش می چکد

غالبا خوناب خامی از کبابش می چکد

بر گل رویت نگاه شعله آشامان عشق

اندکی گر پا بیفشارد گلابش می چکد

هرکه دارد گریه اش سامان آهی در گره

اشک از مژگان تر همچو حبابش می چکد

تشنه لب زخمی که من دارم در آغوش هوس

تیغ او را بس که می افشارد آبش می چکد

باده پیمایی که باشد ساقی کوثرپرست

فیض از دامان تر همچون سحابش می چکد

درس عشقی هر که جویا بیش می سازد روان

صاف منصوری ز اوراق کتابش می چکد