شمارهٔ ۹۹۳

خداوندا دل وارسته از دنیا کرامت کن

به سویت افتقار از غیرت استغنا کرامت کن

به مقصد می رساند هرکسی را لطف از راهی

مرا هم فتح بابی از در دل ها کرامت کن

زبان گفتگو کردی عطا توفیق غوری ده

چو موجم ترزبانی با ته دریا کرامت کن

جنون آب و هوای دشت وسعت مشربی خواهد

مرا از پرده دل دامن صحرا کرامت کن

دلم را می فشارد تنگنای عالم امکان

مرا دامان دشتی در خور سودا کرامت کن

ببینم نیک و بد را تا به یک چشم اندر این محفل

به سان شمع بزمم دیده بینا کرامت کن

زبان نکته سنجی همچو صایب بخش جویا را

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کن