شمارهٔ ۴۰۶کمالالدین اسماعیلرباعیاتآنرا که بدت زلف دلکش بایدهمچون بادش ز آب مفرش بایدوان دل که ره هوای جانان سپردپایش چو سر شمع ز آتش باید
