شمارهٔ ۸۱۲کمالالدین اسماعیلرباعیاتچون نیست شکر لبی که بخشد بوسییا ممدوحی که باشدم ناموسیمن نیز برای دفع هر افسوسیاندر خور وقت می کنم سالوسی