شمارهٔ ۳۸ - وله ایضاً یمدح الملک المعظم مظفرالدّین الاعظم

همیشه تازمین وآسمان باد

شکوه پادشاه کامران باد

سرشاهان پناه تاجداران

که ازملکش تمتع جاودان باد

سرتیغش جهانراجان ستان شد

دم جان بخش اوجان جهان باد

زآب تیغ اوآتش برافروخت

ز رای پیراودولت جوان باد

میان درخدمتش هرکونبندد

چونیزه تارکش جای سنان باد

بمدح وآفرین دست و بازوش

ظفرچون خنجرش رطب اللسان باد

بگاه گریه اشک چشم خصمش

زبی آبی بشکل ناردان باد

چوکوزه چشم خصمش آبدانست

چوکوره ازدهان آتش فشان باد

لقاطات زبان خامۀ او

میان اهل معنی داستان باد