شمارهٔ ۱۰۰ - وقال ایضاً فی النصیحة

ای دل ترا که گفت بدنیا قرار گیر

وین جان نازنین را اندر حصار گیر

بر چار سوی طبع بزن خیمۀ مراد

جایی چنین وطن ز سر اختیار گیر

آمد حجاب هشت درخلد چار طبع

این هشت گانه جوی و کم آن چهارگیر

جای مقام نیست جهان دل برو منه

خود را مسافری کن واین رهگذار گیر

تا کی دوی بگام هوس در قفای حرص

آهسته شو زمانی و برجا قرار گیر

جان خرج میکنی که فزون گرددت درم

چون مال وارثست تو خود صدهزار گیر

تا کی شمار خواجگی و سیم و زر کنی

این مرگ ناگهان را هم در شمار گیر

نشکست کس به پشتی زر پشت حرص و آز

اندر مصاف حرص قناعت بیار گیر

خواهی که عیش خوش بودت کار بر مراد

با نیستی بساز و کم کار و بار گیر

مار است مال دنیا دنبال او مرو

دانی که چیست عاقبت کار مارگیر