شمارهٔ ۱۰۳ - و قال ایضاً یمدحه

هزار جان مقدس غریق نعمت و ناز

نثار صدر قوی شوکت ضعیف نواز

بلند پایه بزرگی که دست بخشش او

ز ساحت دل ما برکشید بیخ نیاز

زهی چو آتش طبعم سپر فکنده بر آب

زرشک خاطر تو آفتاب آتشباز

تویی که پنجۀ نصرت بباغ پیروزی

همی کند در دولت بروی بخت تو باز

ز فیض طبع بود بخشش تو چون خورشید

نه همچو شمع که نوری دهد بسوز و گداز

اگر نه بانی کلکت کنند دمسازی

چهار تای عناصر نیاورند بساز

فروغ خاطر تو گر بخشت خام رسد

چو آبگینه دلش در میان نهد همه راز

سیه سپیدی توقیعت از جهان برداشت