رباعی شمارهٔ ۱۸۶
خاقانی شروانیای گشته به نور معرفت ناظر خویش
آشفته مکن به معصیت خاطر خویش
چون نفس تو می کند به قصد ایمان را
باید که شوی به جان و دل حاضر خویش
ای گشته به نور معرفت ناظر خویش
آشفته مکن به معصیت خاطر خویش
چون نفس تو می کند به قصد ایمان را
باید که شوی به جان و دل حاضر خویش