رباعی شمارهٔ ۱۸۷
خاقانی شروانیاو رفت و دلم باز نیامد ز برش
من چشم به ره گوش به در بر اثرش
چشم آید زی گوش که داری خبرش
گوش آید زی چشم که دیدی دگرش
او رفت و دلم باز نیامد ز برش
من چشم به ره گوش به در بر اثرش
چشم آید زی گوش که داری خبرش
گوش آید زی چشم که دیدی دگرش