رباعی شمارهٔ ۲۱۱خاقانی شروانیرباعیاتکو زهر که نام دوستکانیش نهمکو تیغ که آب زندگانیش نهمکو زخم که حکم آسمانیش نهمکو قتل که نزل آن جهانیش نهم
