رباعی شمارهٔ ۲۱۷
خاقانی شروانیاز عشق تو کشته شمشیر شوم
بی دردم اگر ز خواهشت سیر شوم
زان آمده در عشق مرا پای به درد
تا در سر کوی تو زمین گیر شوم
از عشق تو کشته شمشیر شوم
بی دردم اگر ز خواهشت سیر شوم
زان آمده در عشق مرا پای به درد
تا در سر کوی تو زمین گیر شوم