رباعی شمارهٔ ۲۹۷
خاقانی شروانیخاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه