رباعی شمارهٔ ۳۱۱
خاقانی شروانیچون مرغ دلت پرید ناگه تو که ای
چون اسب تو سم فکند در ره تو که ای
بر تو ز وجود عاریت نام کسی است
چون عاریه باز دادی آنگه تو که ای
چون مرغ دلت پرید ناگه تو که ای
چون اسب تو سم فکند در ره تو که ای
بر تو ز وجود عاریت نام کسی است
چون عاریه باز دادی آنگه تو که ای