شمارهٔ ۳۱۹

من کیم زاری نزار افتاده یی

پر غمی بیغمگسار افتاده یی

دردمندی رنج ضایع کرده یی

مستمندی سوگوار افتاده یی

مبتلایی در بلا فرسوده یی

بی قرینی بی قرار افتاده یی

باد پیمایی بخاک آغشته یی

خسته جانی دل فگار افتاده یی

نیمه مستی بی حریفان مانده یی

می پرستی در خمار افتاده یی

بی کسی از یار غایب گشته یی

ناکسی از چشم یار افتاده یی

اختیار از دست بیرون رفته یی

بیخودی بی اختیار افتاده یی

عندلیبی از گل سوری جدا

خسته یی دور از دیار افتاده یی

پیش چشم آهوان جان داده یی

بر ره شیران شکار افتاده یی

دست بر دل خاک بر سر مانده یی

بر سر ره خاکسار افتاده یی

رو بغربت کرده فرقت دیده یی

بی عزیزان مانده خوار افتاده یی

بیدل و بی یار رحلت کرده یی

بی زر و بی زور زار افتاده یی

همچو خواجو پای در گل مانده یی

بر سر پل مانده بار افتاده یی