شمارهٔ ۲۰۳
خواجوی کرمانیچون شمع بجز سوز جگر نپسندم
خود را برسن بر آتشت می بندم
می خندم و بر خنده خود می گریم
می گریم و بر گریه ی خود می خندم
چون شمع بجز سوز جگر نپسندم
خود را برسن بر آتشت می بندم
می خندم و بر خنده خود می گریم
می گریم و بر گریه ی خود می خندم