شمارهٔ ۲۲۰خواجوی کرمانیرباعیاتمن دل بوفای دلستانی بدهموز بهر دلش ترک جهانی بدهمگفتم که بده کام من ای سرو روانگفتا که بده جان که روانی بدهم
