شمارهٔ ۷۲
خواجوی کرمانیرفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر
باز آی که جانی و ز جان نیست گزیر
هر لحظه ز کوی تو کنم عزم سفر
خونابه چشم من شود دامن گیر
رفتی ز برم ولی نرفتی ز ضمیر
باز آی که جانی و ز جان نیست گزیر
هر لحظه ز کوی تو کنم عزم سفر
خونابه چشم من شود دامن گیر