شمارهٔ ۱۰۵خواجوی کرمانیرباعیاتای برگ گلت به مشک ناب آبستنوی مردم چشم ما به آب آبستنبر یاد رخت روح فزاید به صبوحگردد مه نو به آفتاب آبستن
