رباعی شمارهٔ ۵۴
خلیلالله خلیلیاز بس خوش و مست و دلربا می آیی
چون باد بهار جان فزا می آیی
دل خانه عشق توست آبادش دار
چون خانه خراب شد کجا می آیی
از بس خوش و مست و دلربا می آیی
چون باد بهار جان فزا می آیی
دل خانه عشق توست آبادش دار
چون خانه خراب شد کجا می آیی