رباعیات اصیل

شمارهٔ ۱

دارنده چو ترکیب طبایع آراست باز از چه سبب فکندش اندر کم و کاست گر خوب نیامد این بنا عیب کراست ور خوب آمد خرابی از بهر چراست

شمارهٔ ۱۰

از جملۀ رفتگان این راه دراز باز آمده ای کو که به ما گوید راز پس بر سر این دو راهۀ آز و نیاز تا هیچ نمانی که نمی آیی باز

شمارهٔ ۱۱

وقت سحر است خیز ای مایه ناز نرمک نرمک باده ده و رود نواز کآن ها که به جایند نپایند دراز و آن ها که شدند کس نمی آید باز

شمارهٔ ۱۲

در کارگه کوزه گری رفتم دوش دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش از دستۀ هر کوزه برآورده خروش صد کوزه گر و کوزه خر و کوزه فروش

شمارهٔ ۱۳