رباعی شمارهٔ ۱۶۲
خیام نیشابوریای دوست حقیقت شنو از من سخنی
با باده لعل باش و با سیم تنی
که آنکس که جهان کرد فراغت دارد
از سبلت چون تویی و ریش چو منی
ای دوست حقیقت شنو از من سخنی
با باده لعل باش و با سیم تنی
که آنکس که جهان کرد فراغت دارد
از سبلت چون تویی و ریش چو منی