رباعی شمارهٔ ۱۷۵خیام نیشابوریرباعیاتگر دست دهد ز مغز گندم نانیوز می دو منی ز گوسفندی رانیبا لاله رخی و گوشه بستانیعیشی بود آن نه حد هر سلطانی
