رباعی ۱
هر چند که رنگ و روی زیباست مرا چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا معلوم نشد که در طرب خانه خاک نقاش ازل بهر چه آراست مرا
۱۵ شعر از خیام نیشابوری
هر چند که رنگ و روی زیباست مرا چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا معلوم نشد که در طرب خانه خاک نقاش ازل بهر چه آراست مرا
دوری که در او آمدن و رفتن ماست او را نه نهایت نه بدایت پیداست کس می نزند دمی در این معنی راست کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست
دارنده چو ترکیب طبایع آراست از بهر چه اوفکندش اندر کم وکاست گر نیک آمد شکستن از بهر چه بود ور نیک نیامد این صور عیب کراست
آنان که محیط فضل و آداب شدند در جمع کمال شمع اصحاب شدند ره زین شب تاریک نبردند به روز گفتند فسانه ای و در خواب شدند
آنان که ز پیش رفته اند ای ساقی در خاک غرور خفته اند ای ساقی رو باده خور و حقیقت از من بشنو باد است هر آنچه گفته اند ای ساقی
آن بیخبران که در معنی سفتند در چرخ به انواع سخن ها گفتند آگه چو نگشتند بر اسرار جهان اول زنخی زدند و آخر خفتند