شمارهٔ ۲۷

از زروه های باغ خطش یاسمن یکی ست

وز پرده های سبز قدش نارون یکی ست

یوسف رخان اگرچه هزارند هر طرف

در ملک حسن یوسف گل پیرهن یکی ست

ای دل مرو ز عشوه شیرین لبان ز راه

کز کشتگان کمترشان کوهکن یکی ست

واقف بود ز ناله جان سوز من سگت

کاو هم بر آستان تو هرشب چو من یکی ست

تا زآفتاب روی تو عالم نیافت نور

روشن نشد که صاحب وجه حسن یکی ست

خواهی دهی نجات خیالی به هر طریق

عشق است رهنمای بگفتم سخن یکی ست