شمارهٔ ۱۰۲

اشکم به جست وجوی او بر خاک آن در می رود

خوب است فکر اشک من در پای او گر می رود

تا پای سرو ناز را بوسد به یاد قامتش

سوی چمن آب روان پیوسته بر سر می رود

هرچند کز باد هوا تو می دوانی بادپا

گلگون اشک عاشقان با او برابر می رود

تا تو چراغ افروختی از چهره چون روز خود

هرشب ز غیرت شمع را آتش به سر بر می رود

از دیده هردم می رود اشک خیالی سوی رخ

چون سایلی کز مفلسی اندر پی زر می رود