شمارهٔ ۱۲۹

تا به رحمت خوان قسمت را مزین کرده اند

درخور هر فرقه مرسومی معین کرده اند

نام نیک و نقد هستی را به زاهد داده اند

نیستی و عشق را در گردن من کرده اند

با تو دعوی نظر بازی کسانی را رسد

کز غبار خاک کویت دیده روشن کرده اند

سر گران ز آن است چشم مست یار و جام می

کاندر این ره هر یکی خونی به گردن کرده اند

ای خیالی دامن جان چاک زن کارباب دل

سرخ رویی ها چو گل از چاک دامن کرده اند