شمارهٔ ۲۳۲

ما را ز سر خیال تو بیرون نمی شود

عهدی که هست با تو دگرگون نمی شود

سر می نهم به پای خیالت ولی چه سود

بی روی بخت کار به سر چون نمی شود

عاقل نباشد آنکه به لیلی وشی چو تو

سودای وصل دارد و مجنون نمی شود

وه کز تو سوختیم چو عود و هنوز کار

در چنگ روزگار به قانون نمی شود

دردیده و دلی و دمی نیست زاین حسد

کاندر میان دیده و دل خون نمی شود

شب نیست کز غم مه رویت هزار بار

آه من شکسته به گردون نمی شود

هر نکته ای که طبع خیالی خیال بست

بی اقتضای قد تو موزون نمی شود