شمارهٔ ۲۴۸

هردم از غیبم به گوش دل ندایی می رسد

کز پی هر درد تشریف دوایی می رسد

پر منال ای دل چو نی از بی نوایی هر نفس

چون به قدر حال هرکس را نوایی می رسد

هرکس از دیوان قسمت چون نصیبی می برند

بی دلان را ز آن قد و بالا بلایی می رسد

هرکه در راه طلب از خویشتن بیگانه شد

عاقبت روزی به کوی آشنایی می رسد

از سر اخلاص هر کاو چون خیالی در رهش

می نهد پای طلب آخر به جایی می رسد