شمارهٔ ۲۳۴کوهیغزلیاتای که منظور و برخود ناظریروی خود بینی به هرجا بنگریما به غیب آورده ایم ایمان بلیهم تو در غیبی و هم تو حاضریقوت روح جمله اشیا شدیدر سخن گفتن چه نقل شکریصید تیر چشم مست او شدیکوهیا گرچه به غایت لاغری
