شمارهٔ ۶۷

مهت هر لحظه از کو می نماید

هلال آسای ابرو می نماید

سر از جیب پری رویان برآرد

رخ از روی پری رو می نماید

به هر سوزان کنم هردم توجه

که رویت هردم از سو می نماید

پریشان زان شوم هردم که زلفت

دلم را ره به یک سو می نماید

مرا اندر خم چوگان زلفت

جهان جان و دل رو می نماید

خیال قامتت بر طرف چشمم

چو سروی بر لب جو می نماید

ز خالت غارت ترکانه آید

اگرچه همچو هندو می نماید

به چشم مغربی از غمزه توست

هر آن سحری که جادو می نماید