رباعی شمارۀ ۵۸
مهستی گنجویهر کارد که از کشته خود برگیرد
و اندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر باز نهد بر گلوی کشته خود
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد
هر کارد که از کشته خود برگیرد
و اندر لب و دندان چو شکر گیرد
گر باز نهد بر گلوی کشته خود
از ذوق لبش زندگی از سر گیرد